Zuid-Afrika heeft talloze kerkgenootschappen. Je vindt hier Christelijke groeperingen in alle soorten en maten. Sommige, zoals ‘Believers Love World Campus Ministry’ richten zich specifiek op jongeren. En dat levert af en toe rare kerkdiensten op. Wat dacht je van onderstaande Matrix-mis?

Als ik zou gaan samenwonen, mogen mijn ouders dat echt niet weten.

Zo sprak Moreno, mijn 29-jarige huisgenoot, gisteren. Het was een uurtje of tien, we hingen op de bank en ons gesprek ging over vrouwen. Hij vroeg of het in Nederland geaccepteerd werd als je als stelletje samenwoonde voordat je getrouwd bent. Ik antwoordde dat vrijwel iedereen eerst samenwoont en daarna pas trouwt, behalve in streng-religieuze plaatsen als Staphorst. Moreno mocht van z’n ouders best een vriendinnetje hebben, maar als ze samen een woning wilden delen dan zouden ze toch echt eerst moeten trouwen. Nou is mijn huisgenoot niet representatief voor alle Zuid-Afrikanen. Hij is eigenlijk zelfs geen Zuid-Afrikaan. Moreno komt uit Lesotho, een land met twee miljoen inwoners dat midden in Zuid-Afrika ligt. Verhoudingsgewijs is Lesotho een arm land, waar relatief veel mensen op het platteland wonen. Éen van de oorzaken van het conservatisme van zijn ouders, zo gaf hij ook zelf aan, is het christendom. Lees verder… »

• Er zijn verschillende kerken op de campus. Volgens mijn huisgenoot gaan op zondagochtend de meeste studenten naar een kerkdienst. Hij gaat zelf naar een kerk in de nabijgelegen Sharpeville. Misschien zegt je de naam Sharpeville iets. Die plek werd bekend door een geweldadig neergeslagen demonstratie op 21 maart 1960. Zo’n vijfduizend Afrikanen protesteerden daar toen geweldloos tegen het apartheidsregime. De politie vuurde gericht op de demonstranten. In totaal kwamen 69 mensen om, waarvan acht vrouwen en tien kinderen. Het bloedbad in Sharpeville kwam wereldwijd in het nieuws en werd door andere landen fel afgekeurd. De Verenigde naties dreigden als gevolg met sancties tegen het apartheidsregime in Zuid-Afrika.
• De registratie van studenten vindt hier volledig plaats op de universiteit zelf. Duizenden nieuwe eerstejaars komen deze week naar de VUT om zich aan te melden en vooral heel lang in rijen te staan. Universiteitspersoneel en bewakers proberen het geheel in goede banen te leiden. Dat is behoorlijk lastig, want de doorgangen zijn smal en het aantal studenten enorm. Bewakers pronken met hun knuppels, maar ik het nergens uit de hand zien lopen. Het registratiesysteem zit extreem ingewikkeld in elkaar. Als het goed is ben ik inmiddels geregistreerd, maar ik snap er nog steeds niets van.
• Als gevolg van de late registratie ter plekke komt het voor dat opleidingen plotseling ‘vol’ zijn. Studenten wisselen dan in sommige gevallen ter plekke van studie. Ik heb het idee dat het vooral belangrijk is dat ze ‘iets’ kunnen studeren. Op zich een zeer logische redenatie, aangezien een opleiding een zeer positieve invloed kan hebben op hun toekomst.
• Om diefstal tegen te gaan, is er een registratiesysteem voor laptops. Bij de ingang van het universiteitsterrein staan bewakers. Die noteren je naam en het typenummer van de laptop. Bij het verlaten van het terrein wordt gecheckt of naam en laptop bij elkaar horen.

Op het moment dat ik dit schrijf zit ik op de bank in de woonkamer van mijn campuswoning. Het is een uurtje of acht in de avond en op de achtergrond klinkt een concert van de aanwezige krekels. Helaas heb ik hier nog geen internet, dus staat dit pas morgen online. Even om jullie te testen, het is hier overdag zo’n 25 graden en ook nu, ondanks dat het op dit moment verfrissend regent, is het nog steeds een graad of twintig. Na een lange reis en een nacht in Johannesburg, ben ik nu dan eindelijk op de campus van de Vaal University of Technology in Vanderbijlpark. Lees verder… »